CEBBAR KOÇKAYA...

Sevda Karaca, Emek Partisi'nin gencecik, pırıl pırıl milletvekillerinden biri...

Türkiye emekçilerinin, işçilerinin, yoksullarının ve ezilenlerinin sesini Meclis kürsüsünden tane tane, açık ve korkusuzca dile getiren bir yoldaşımız...

Adalet dağıttığını iddia eden, ancak hukuku kendi siyasal çıkarlarına göre eğip büken; Evrensel değerlerin düşmanı hâline gelmiş saray düzeninin ve sağ siyasal yelpazede koltuk sevdasına düşmüş siyasetçilerin pespayeliğini cesaretle teşhir ediyor...

Emekçilerin, yoksulların ve ezilenlerin nasıl temsil edilmesi gerektiğini, kimin temsilcisi olduğunu yalnızca sözleriyle değil, siyasal duruşuyla da gösteriyor...

Bakanın da katıldığı toplantıda başkaları da olmasına rağmen, emekçilerin yaşadığı gerçekleri bu kadar açık ve net dile getirme cesaretini gösteremeyenlere de aslında önemli bir yanıt veriyor...

Bazı sesler, uyarı adı altında Sevda Karaca'yı susturmaya, ona haddini bildirmeye çalışıyor. İktidarın gölgesinde konuşan bu yalakaların mırıldanmaları, onun kararlı duruşunu gölgelemeye yetmiyor...

Ancak Sevda Karaca, son derece emin ve kararlı bir şekilde, "Bakan ama sen benim bakanım değilsin. Sana bakan demek zorunda değilim!" diyerek karşılık veriyor...

Bu sözler, belki de Meclis komisyonu tarihinde siyasal iktidarın kibirli ve buyurgan anlayışına verilmiş en açık ve en net cevaplardan biridir...

Çünkü karşımızda yalnızca seçilmiş bir milletvekili değil; insanları korku psikozuyla kuşatarak aldatmaya çalışan, saray düzeninin oligarşik ve otoriter siyasal anlayışının sözcülüğünü yapan, iktidarın gücünü temsil ederek topluma tahakküm kurmaya çalışan bir anlayış var...

Sevda Karaca, bu anlayışın karşısında boyun eğmeden, eğilip bükülmeden durmanın mümkün olduğunu gösteriyor...

Aşk olsun sana Sevda Karaca!

Senin gibi güzel insanlarda, yürekli devrimcilerde ve sosyalistlerde Deniz'in, Mahir'in, İbrahim'in o militan devrimci kararlılığının izlerini görmek; bizleri hem onurlandırdı hem duygulandırdı. Bu duruşunu gıptayla izledik...

Bu, geçmişin mücadele mirasını bugünün toplumsal gerçekliği içerisinde yeniden anlamlandıran, cesaretle ve kararlılıkla sürdüren bir duruştur...

Bu cesaret; Türkiye işçi sınıfının, emekçilerin ve bütün ezilenlerin sesi olmanın nasıl bir siyasal sorumluluk gerektirdiğini gösteren bir çizgidir...

Bu çizgi, yalnızca konuşmak değil; gerektiğinde iktidarın karşısında dimdik durabilmek, temsil ettiğin işçilerin, emekçilerin, bütün yoksulların ve ezilenlerin öfkesine, çığlığına ses olabilmektir. İnsanlık onurunu sahiplenerek, ezilenlerin kendi ayakları üzerinde durma iradesini ve mücadelesini savunabilmektir...

Onların haklarını, özgürlüğünü ve geleceğini kendi yüreğinle, bilincinle ve cesaretinle savunabilmektir...

Aşk olsun sana güzel arkadaşımız, güzel yoldaşımız!

Yüreğine, bilincine, devrimci cesaretine ve mücadele kararlılığına saygılar...