Tarihe iz bırakan hareketin içinde olmak...
1968 hareketinin, 1971 Türkiye devrimci hareketinin, Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu ve TDKP’nin saflarında ve ön sıralarında yer alanlardan biri olan Yavuz Yıldırımtürk yaşamdan ayrıldı...
A. CİHAN SOYLU...
1968 hareketinin, 1971 Türkiye devrimci hareketinin, Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu ve TDKP’nin saflarında ve ön sıralarında yer alanlardan biri olan Yavuz Yıldırımtürk yaşamdan ayrıldı. Sömürülen sınıf ve ezilenlerin mücadelesinin bir yükseliş döneminden geçtiği 1960’lar, ’70’ler dünyası ve Türkiye’sinde gelişen ve sonrasına da izler bırakan 1968 hareketinin ilk kuşak devrimcilerinden biriydi...
Modern revizyonistler yönetimindeki SSCB çok geniş ilerici çevreler tarafından hâlâ sosyalist olarak görülüyordu. Arnavutluk, Çin ve Küba devrimleri zafere ulaşmıştı. Vietnam halkının emperyalizme, Filistin halkının siyonizme karşı savaşı devam ediyordu. Latin Amerika, Afrika ve Asya’da ulusal kurtuluş savaşları vardı. Fransa, Almanya, İtalya, İspanya gibi Avrupa ülkeleriyle Türkiye’de işçi ve gençlik mücadelesi güç kazanarak yaygınlaşmaktaydı. 1968 hareketi böylesi koşullarda, bu uluslararası gelişmelerden güç alarak ve bu gelişmelerin etkisi altında şekillendi. 1970’li yıllarda gerçekleştirilen çok sayıdaki askeri darbe yükseliş halindeki bu hareketin bastırılması ve “ezilmesi” ihtiyacıyla bağlı olmuştur...
Etkisi farklı yönleriyle günümüze dek devam eden Türkiye’nin devrimci ’68’i ve ‘1971 Türkiye devrimci hareketinin gelişimi bu uluslararası koşullarda gelişti ve fakat kendi özgünlükleriyle de farklılaştı. Türkiye ’68’inin devrimci gençlik kuşağıyla dönemin Sungurlar, Kale Kilit, Paşabahçe gibi önemli işçi direnişlerinin mücadeleci işçileri birçok eylemde bir arada oldular. Deniz Gezmiş, Cihan Alptekin, Sinan Cemgil, Ulaş Bardakçı gibi militan önder gençlerin dönemin işçi-köylü direnişlerinin içinde olduğunu gösteren çok sayıda belge bulunuyor...
Mücadelenin yükseldiği bu dönem aynı zamanda Türkiye devriminin karakteri; sınıf güçleri, mücadele yol ve yöntemleri üzerine tartışmaların dönemin devrimci aydınları ve gençliği içinde sürdüğü bir dönemdi. 1961’de kurulan TİP ‘sosyalizm’ söylemini sürdürüyor, ancak parlamentarist bir çizgide yürüyordu. Mihri Belli’nin başını çektiği MDD çizgisini savunan ve fakat devrimin sınıf güçleri ve mücadele biçimleri konusunda ayrışan militan gençler, bir süre sonra farklı devrimci gruplar halinde hareket etmeye başladı. Küba, Çin devrimleriyle Vietnam ve Filistin halkının mücadelelerinin de etkisiyle silahlı devrim ve gerilla savaşı anlayışını benimseyerek MDD’yi savunan diğer gruplardan ayrılanlar sonraki süreçte THKO ve THKP-C’yi oluşturdular...
1962-63 öğrenim yılında İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesine kaydolan Yavuz Yıldırımtürk, Deniz Gezmiş ve Cihan Alptekin ile birlikte hareket etti. Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan, Sinan Cemgil, Yusuf Aslan gibi THKO’yu kuran ilk kuşak arkadaşlarıyla birlikte benimsenen eylem biçimleri doğrultusunda hareket ederken 1971 martında yakalandı ve 1979 haziranına dek cezaevinde kaldı...
THKO’nun öz eleştiriyle başlattığı ve 1977-1978’lerde daha kapsamlı şekilde ortaya koyduğu ilk programatik görüşlerinin oluşturulmasında önemli yeri olanlardan biriydi. Küçük burjuva devrimciliği çizgisine ve modern revizyonizme karşı ideolojik mücadeleyi kararlılıkla sürdürenler arasında yer almış, TDKP’nin ilk merkez komitesi ve sekretaryası üyelerinden biri olmuş; 12 Eylül cuntasının işçi sınıfına, tüm emekçilere ve devrimci harekete yönelik barbarca saldırısı ve TDKP’ye yönelik nisan-mayıs 1981 büyük polis saldırısı sonrasında yurt dışına çıkmıştı...
Mali sermaye ve tekellerin uluslararası alandaki saldırılarının yoğunlaştığı, işçi sınıfı ve tüm emekçilere yönelik sosyal-ekonomik ve politik baskının arttığı bir dönemdi. Buna 12 Eylül cuntasının ağır darbelerinin etkisi eklenmişti. Tasfiyeci akım ve girişimler boy göstermeye başlamıştı. “Geçmişin muhasebesi” adına yıkıcı girişimler, umutsuzluk ve güvensizlikten güç devşirmeye yönelmişti...
Yavuz Yıldırımtürk bu eğilime karşı mücadele etti. Revizyonizme ve Troçkizme karşı ideolojik mücadelede tavizsizdi. Devrim ve sosyalizm mücadelesinin zaferine kesin bir inançla, 84 yaşında biyolojik yaşama veda etti. İşçi sınıfının, kent-kır yoksullarının sömürüden kurtuluş mücadelesinin ve etkileri farklı yönleriyle günümüze dek devam eden bir hareketin içinde yer alanlardandı. ’68 Kuşağı’ devrimcilerinin adı bilinenlerinden biriydi. Yirmili yaşlardan seksenli yaşlara mücadelede yer alan biri olarak adı, sürecek olan mücadelede de var olmaya devam edecektir...
KAYNAK : Günlük Evrensel Gazetesi'nden alınmıştır...
Yorumlar