Sezai SARIOĞLU yazdı...
Nakkaş, gördüğünü değil hayal ettiğini nakşedermiş...
Gözlerimiz, kalbimize misafir gelinceye kadar zamanın dışında uyur...
Doğa dışında hiçbir şey gözlerimize görüntü yetiştiremez...
Hayat, kimden kaçtığımızı bilmeden sürekli kaçmak mecrası ve macerasıdır...
Bu yolculuk ancak göz, hızıyla takip edilebilir...
Bazen sözün yetişmediği yere göz yetişir...
Dil ise, olup biteni yakalayıp tarihin yapraklarına kaydeder...
Yazdıklarımız bazen yaralarımızın kabuğunu şikayetidir...
Aynı şeyi görüp başka adlarla çağırmak, aynı yaralara farklı çareler aramak da bir başka mesel(e)...
Bir ömür, ne çok şey hayal ettim, ne çok şeyi yaşayıp tecrübe ettim...
Ne çok gördüm ve görüldüm. Ben nice güzel insanın içinde, nice güzel insan kalbimde misafir oldum...
Tümü, içime, kalbime, dilime ve gözlerime sığdırdıklarımdan ibaretmiş meğer...
Gözlerim ve kalbim ermiş muradına...
Fotoğraf: Pülümür, Askireg Köyü...
