Birol KESKİN yazdı...
[email protected]
Bir yer var mı dersin,
iyiliğin ve kötülüğün ötesinde?
Her şeyin masum kalabildiği,
henüz kirlenmediği bir eşik…
Nefretin adını bilmediği,
sevgisizliğin yolunu şaşırdığı,
kötülüğün kanunlaşmadığı
bir yer var mı?
Yok...
Çünkü her yer yağmalandı.
Masumiyet erken sürgüne gönderildi.
Nefret yürümeyi öğrendi,
sevgisizlik devlet oldu,
kötülük kanun maddesi...
Bize “sabır” diye korkuyu yutturdular,
“kader” diye susmayı öğrettiler.
İyilik hep savunmada kaldı...
Ve şimdi soruyu değiştiriyorum:
Bir yer var mı değil...
Biz var mıyız
iyiliği yüreğimizle koruyacak?
Varız...
Ama bu alkışlı bir erdem değil.
Yüreğini siper etmektir,
yalnız kalmayı göze almaktır.
Kirlenmemek için
kanamayı kabul etmektir...
Çünkü bu çağda iyilik
nazik bir meziyet değil,
direniştir...
Ve biz,
korkuya alışmayanlar,
susmayı reddedenler,
kalbini karanlığa teslim etmeyenler
Azız,
Ama hâlâ buradayız...
* Bu bir editöryal haberdir.
