*Mehmet SÖĞÜT yazdı...
[email protected]
Davranış bilimine dair ne biliyorsa, onun karşısında tuzla buz oluyordu. Kitlelerin önüne çıkıp milyonlara hitap eden, sahnede devleşen o figür; konu ona gelince elini ayağını nereye koyacağını bilemeyen heyecanlı bir çocuğa dönüşüyordu. Analiz yeteneği tam da burada iflas ediyordu; ezberlediği tüm o davranış kalıpları, kadının karşısında anlamsız birer sessizliğe bürünüyordu...
"Seviyor mu?" sorusuna kendi içindeki yanıtı "Kanımca evet," olsa da bu cevap artık yetmiyordu. Kadının çekimserliğinde, iki arada bir derede kalmışlığında ve bir türlü netleşmeyen duruşunda kaybolup gidiyordu...
Bu belirsizlik, onu günden güne kahretmekten başka bir işe yaramıyordu. Aralarına sanki çelikten bir duvar örülmüştü; ne yapsalar, ne kadar çabalasalar o duvar bir türlü aşılmıyordu. Adam neler denememişti ki...
Hele o kristal kutu içinde verdiği kırmızı gül yok muydu? Tam bir acemilik göstergesi, adeta "evlere şenlik" bir andı. Hayatında hiç çapkınlık yapmadığı her halinden belliydi. Kadın, adamın bu içten ama toy çabasını fark etti mi, orası meçhuldü...
Kendine hayret ediyordu; böylesine donanımlı bir zihin, nasıl olur da bu kadar biçare kalabilirdi?
Kadınla geçirdiği her an, aşkının biraz daha büyümesine vesile oluyordu. Ancak ne zaman konuşmaya çalışsalar, kadın erkek arkadaşından söz ediyordu. Araları iyi değildi, hatta ondan nefret ediyordu; yine de ondan bahsedilmesi adamı yaralıyordu. Çünkü kadın, adamın gözünde gelip geçici bir heves değildi. Onun varlığını sadece yüreğinde değil, hemen yanı başında istiyordu. Onu tüm yaşamının tanrıçası yapmak, adamı dünyanın en mutlu erkeği kılacaktı...
Bir gün yine sohbete koyuldular. Kadın işinden söz etti; bıkmıştı artık, uzaklara gitmek istiyordu. Bir şans oyunu oynamıştı. “Eğer kazanırsam,” dedi, “Buradaki herkesi unutacağım.”
Adam, boğazında düğümlenen o soruyla fısıldadı: “Beni de mi unutacaksın?”
Kadın duraksamadan cevapladı: “Herkesi.”
Ve adamın dünyası, o tek kelimenin altında kalarak yıkıldı...
*Şair ve yazar...
* Bu bir editöryal haberdir.
