*Birol KESKİN'den, doğa ve çevre için şiir...
[email protected]
Diyelim ki,
Biz öldük, siz kaldınız,
Diyelim ki,
Kurudu ormanlar, nehirler, yuvalarında kuşlar.
Diyelim ki,
Ateş olup küller üfürdünüz memlekete.
Baktınız,
Kalmamış yakacak tek bir ağaç, sönmeyen ocak,
Akacak tek damla gözyaşı.
Sonra...?
Geçip ortasına ölümün
düğün mü kuracaksınız...?
Diyelim ki kurdunuz,
Külden agaçlar,
Uçmayan kuşlar,
Ağıtlar,
Bu ziftli yaslar sarmışken toprağa,
mutlu mu olacaksınız...?
Bize nasip bunca kalp ağrısından
size tatlı huzurlar kalır mı dersiniz....?
YAZIK...!!!
Davaya ibadet diye diye, toprağına ihanet eden edensiniz...
Lakin unutmaz toprak...!!!
Bakın göreceksiniz,
Yakanı,
Yıkanı,
Bozanı,
Ölüm saçan ellerinizden ayırmayın gözlerinizi...
Onlar boğacak sizi.
Yavas ve acı içinde kesilecek nefesiniz,
hem de gelmeden eceliniz...
Yaktığınız can kadar yanacaksınız...
* Sendikacı...
* Bu bir editöryal haberdir.
