*Gülsüm CENGİZ...
Eylül elini Ekim’e verip geçip gitmek üzere... Yaprak dökümü ağaçlarda mı olur yalnız? Yaşamlarımızda da yaprak dökümleri, kayıplar yaşıyoruz. 1 Eylül’de can arkadaşım Şükran Soner’i, 17 Eylül’de sanat dünyasından kızkardeşim Gülsen Tuncer’i kaybettim. Eylül, 12 Eylül dönemiyle hep hüznü çağrıştırdı bana. Şimdi daha hüzünlü Eylül günleri... Yine de Ekim’in umutlu anısına yaslanıp güzellikleri düşünmek istiyorum. Akdeniz’in Rengi Mavi kitabımda yer alan Eylülle Gelen şiirimin son bölümüyle ve kızım ressam Aslı Akyüz’ün yeni bir sonbahar tablosuyla hepinize güzel, umutlu son yaz günleri diliyorum...
"Eylülle gelen kapıma
yalnızca hüzündür
Eylülde kalbim üşür.
Üşür bir yürek
kıskacında acıların,
üşür de
kurutulmuş çiçeklere dönüşür;
gizlenir usulca
bir kitabın arasına
umut tükenmesin diye...
Isınır bir yalnız yürek;
hüzün coşkuya,
acılar sevince dönüşür.
Geçer Eylül
elini Ekim'e verip.
Tohum düşer toprağa,
o umutlu anısında
ve kızaran şafağında Ekim'in.
Yağmur öper yüzünü
çıplak dalda yeşerenin.
Silkinir ocaklarda
madencinin öfkesi,
başkaldırır yazgısına.
Açar gözlerini son yaza
iki beyaz papatya.”
*Eğitimci, şair ve yazar...
Ekim 1994...
Görsel: Ressam Aslı AKYÜZ, tuval üzerine yağlıboya, 50x70 cm. 2026...
* Bu bir editöryal haberdir.
