*Birol KESKİN yazdı...
[email protected]
Yaşımız genç değil artık,
ama içimizde hâlâ yarım kalmış bir çocuk var.
Konuşmayan,
ama her şeyi hatırlayan…
Yüzümüz aldanır zamana,
genç görünür belki
ama gözlerimiz bilir gerçeği...
Her bakışta biraz gece,
biraz eksilmiş uyku,
biraz fazla hayat…
Biz erken büyüdük, erken olgunlaştık.
Oyuna doyamadan ciddileştik.
Sevinçleri erteledik,
acıyı zamansız öğrendik...
Bir telaş vardı içimizde hep:
Yetişmek…
Neye olduğunu bilmeden.
Gelecek dedikleri şey
hep uzakta bir gölgeydi.
Yaklaştıkça dağılan,
ama insanı peşinden sürükleyen…
Yorulduk belki
ama vazgeçmedik.
Kırıldık…
ama parçalarımızı içimizde sakladık...
Ve şimdi,
yolun tam ortasında durup
arkamıza baktığımızda
en çok şunu görüyoruz:
Eksilerek değil,
derinleşerek geldik buraya...
Ve hâlâ…
bir yerlerde,
küçük de olsa
inatçı bir umut taşıyoruz...
* Sendikacı ve yazar...
* Bu bir editöryal haberdir.
