*Birol KESKİN'den...
[email protected]
Bazen bir cümle vardır; kısa söylenir ama insanın içinde uzun uzun yankılanır...
Bazı sözler vardır, yalnızca bir duyguyu anlatmaz. İnsana kendisini, hayatını ve bu hayatta neyin gerçekten önemli olduğunu düşündürür...
Ahmed Arif’in bir dizesi de bana hep böyle gelir:
“Kendine iyi bak, bir daha hiçbir ana doğurmaz seni…”
Bu söz, ilk bakışta bir vedanın cümlesi gibi görünür. Oysa biraz üzerinde düşündüğümüzde, insanın hayatına ve kendi varlığına dair çok daha derin bir şey söyler...
Çünkü insan, bu dünyaya bir kez gelir...
Aynı insan olarak, aynı zamanda, aynı koşullarda ve aynı hayatın içinde bir daha var olmayacaktır...
Gidenin yerine bir başkası gelebilir. Yeni insanlar tanıyabilir, yeni sevgiler yaşayabilir, başka yollar yürüyebiliriz. Ama hiçbir insanın, hiçbir anın ve hiçbir hayatın aynısı bir daha yaşanmaz...
Belki de bu yüzden insanın önce kendine iyi bakması gerekir...
Kendi hayatına, kendi aklına, kendi vicdanına ve kendi özgürlüğüne…
Başkalarının verdiği anlamlarla değil; düşünerek, sorgulayarak, araştırarak ve kendi gerçeğini arayarak yaşamak gerekir...
Çünkü hayat bize yeniden verilmek üzere saklanan bir şey değildir...
Bir kez yaşanır...
Ve insan, kendisine yalnızca bir kez verilen bu hayatı başkalarının beklentilerine, korkularına, yargılarına ve doğrularına teslim etmemelidir...
Kendi hayatımızın sorumluluğunu başkalarına bıraktığımızda, aslında bize ait olan en değerli şeyi de başkasının eline bırakmış oluruz: kendi hayatımızı...
Belki de “kendine iyi bak” demek, yalnızca kendini koru demek değildir...
Kendini tanı...
Kendini önemse...
Aklını başkasına teslim etme...
Hayatını başkalarının çizdiği sınırlar içinde tüketme...
Ve en önemlisi, sana bir kez verilen bu hayatın değerini bil...
Kendine iyi bak…
Çünkü bir daha hiçbir ana doğurmaz seni...
* Sendikacı yazar...
* Bu bir editöryal haberdir.
