*Sezai SARIOĞLU...
Evvel gidenlerin anısına.
Bunca yaştan sağ çıktım.
Ölümü oyalamakla geçiyor günler.
Bunca sokaktan sağ çıktım.
Tek sözcüğe rastlanmıyor sokaklarda
kalbimi oyalamakla,
mecazları tamir etmekle,
geçmişimi havalandırmakla
geçiyor günler...
Bunca kitaptan sağ çıktım.
"Ölüm" dahil ne çok şeyi tarif ettim de
ölen, öldürülen arkadaşlarımı tarif edemedim...
Bunca kalpten sağ çıktım...
Kabuğun yaradan,
dalın ağaçtan,
yaprağın daldan,
insanın doğadan hatıra olduğunu bazen bildim bazen bilemedim...
Bunca şiirden sağ çıktım...
Ne çok şiiri, mecazı ve anlam ölümünü hatıra ettim...
Bunca ateşten sağ çıktım...
Külü tecrübe etmeyen
ateşle göz göze geldiğimde,
"Ölüm ki ömürden hatıradır" deyip sustum...
Bunca sırdan sağ çıktım.
Ölümü hatırladıkça kalbini eşeleyip duruyor insan
kalbini hatırladıkça ölümü eşeliyor...
Bunca unutmadan sağ çıktım.
İnanılması güç bir ânındayız tarihin
son ölenimiz üzerinden ne kadar zaman geçti
kaç kitap, kaç gözyaşı öldü
kimse hatırlamıyor...
Bunca yenilgiden sağ çıktım.
İnsanın düğümü ne çokmuş,
bir el tarafından ipsiz bağlanmak gibiymiş aşk ve ömür...
Bunca yaştan sağ çıktım.
Biri bizi ateşe, aşka benzetse
ve ölüme hiç sıra gelmese...
*Şair ve yazar...
* Bu bir editöryal haberdir.
