*Birol KESKİN yazdı...
[email protected]
Sessizliğe, sislerin ardına saklananlara, susarak suç ortağı olanlara…
Bu sessizlik masum değil.
Bu sis kendiliğinden inmedi.
Bu suskunluk, bilinçli bir tercihtir.
Adını koyalım: Bu bir politik teslimiyet. İnsanlar sustukça iktidar semiriyor, sermaye büyüyor, adaletsizlik kök salıyor. Haklar bir gecede değil, insanların alışa alışa vazgeçmesiyle gasp ediliyor. Kimse zorla ikna edilmiyor; herkes yavaş yavaş razı ediliyor...
Bugün olan biten bir kriz değil. Bu; hırsın, gücün ve paranın insanın yerine geçtiği bir düzen değişimi. Ve bu düzen, en çok da “ben siyasetten anlamam” diyenlerin omuzlarında yükseliyor. Çünkü cehalet değil, kayıtsızlık taşır iktidarı...
Sis, sokaklarda değil; vicdanlarda dolaşıyor. Hafıza özellikle siliniyor. Çünkü hatırlayan hesap sorar. O yüzden geçmiş çarpıtılıyor, acılar küçümseniyor, suçlar normalleştiriliyor. Halkların yaşadıkları “abartı”, emekçinin çığlığı “şükürsüzlük”, adalet talebi “tehdit” ilan ediliyor...
Tanklara gerek yok. Bugünün otoriterliği alkışla, sessizlikle, oyalanmayla kuruluyor. Yasalar fısıltıyla değiştiriliyor, haklar sessizce budanıyor, adaletsizlik devlet diliyle meşrulaştırılıyor. Ve herkes izliyor. Bazıları korkudan, bazıları çıkarından, çoğu da umursamadığından...
Dünya yeniden kaosa sürükleniyor ama bu kaos kendiliğinden değil. Adı belli failleri var. Gücü kutsayanlar, parayı tanrılaştıranlar, insanı değersizleştirenler… Ve onlara yol verenler...
Tarih sadece zalimleri değil, sessiz kalanları da yazar.Ve sis dağıldığında kaçacak yer kalmaz...
Çünkü o gün, tarihin değil, kendi vicdanının sesi soracaktır:
"Sen, hangi tarafta durdun?
Sadece izleyenlerden miydin, yoksa o rüzgarı sen de yaratanlardan mı?
Sessizliğini korurken, aslında neyi beslediğinin farkında mıydın?"
İşte bu yüzden sessizlik masum değildir.
İşte bu yüzden sessizlik bir seçimdir.
Ve işte bu yüzden, şimdi, susma sırası onlarda.
Söz sırası sende...
* Sendikacı...
